سپاسگزارم ..... به خاطر بودنت ....

آه ....

تا با غم عشق تو مرا کار افتاد

من اون پسره رو که کوپه داره نمی خوام .. یا اون یکی که برجسازی میکنه ... یا این یکی که پره از مهربونی و دوست داشتن .... من خر احمق ، هنوزم تو رو می خوام با همه ی نداشته ها و داشته هات ...

صبح روز جمعه ، 8/8/88 ،

می گویند مار گزیده از ریسمان سیاه و سفید می ترسد ...

آنکه می گوید «دوستت دارم»

خیابونای تاریک و پر شیب .... من و یه دوچرخه سیاه ...رکاب زدن آروم و پی در پی ...

ظهر یکشنبه ی من ،

مثل یک زخم کهنه سر باز می کند .... هر لحظه دردناکتر می شود ... درد به اوج می رسد و باز نزول می کند .... و هرگز بهبود نمی یابد ....

وقتی یادم به اون لحظات میفته ... و بعد ... الان ... اینجوری .... باورم نمیشه ..... باورم نمیشه ... رک باش و بگو من چی بودم برات ؟؟؟؟

خدا میدونه چقدر دنبالش گشتم ... آخرش هم پیداش نکردم ..... آخرش خودش پیدا شد ....

خسته ام ازسرزمینی که مردمش هرچند ، زبانت را می فهمند، اما حرفت را نمی فهمند .....

بالاخره فرصت کوتاهی پیش اومد برای تماشای سوپراستار . در تمام مدت فیلم ،کلافگی ، خستگی و تنهایی کوروش _ که شدیدا سعی در کتمانش داشت _ خودمو برام تصویر کرد . و اینکه مدتهاست عمیقا دلم رهایی می خواهد برای رهایی ....!!!!

وای باران .... شیشه پنجره را باران شست ...از دل من ....

گاهی به مرز جنون می رسم از اینکه کسی نیست تا ...... از اینکه تنهایی مثل موشی دیوار دلم را می جود و کسی نیست تا.... گاهی بخاطرش آرام سر خدا داد می زنم و همینطور که صورتم خیس می شود خوابم می برد و فردایش مثل کودکی که بهانه جویی اش را فراموش کرده یادم می رود قلبم ترک برداشته بود و داشت می ایستاد از آنهمه .....

پاییزتان مبارک .....

تو هم با من نبودی .....

اولین عید فطری که توی خونه موندم....تنها....و فکر کردم ...فکر کردم .... و الان دیگر مغزم متورم شده .... و دارم از تورم مغز بدبختم عذاب می کشم ... و دارم از بیخوابی تلف می شوم و چقدر دلم می خواهد تو را فریاد بزنم... با اینهمه فاصله صدایم را می شنوی آیا ....گوش کن ... هر بغضی که نالید مرا ببخش صدای من است ....

تنهایی ... یک دنیا تنهایی ...

خدا خوابیده ... و دارد خواب دنیای زیبایی را می بیند که آدمهایش در آن شاد و رستگارند و در خواب

دلتنگی های امروزم را مشق می کنم....

می پرسد : خوبی ؟؟؟

به خدا دارم راستش را می گویم....

کابوس می بینم...کابوس .... و شبهای زیادی ست که مجبورم چراغهای اتاقم را روشن بگذارم ...قابهای خالی را از دیوار بکنم ...و پتویم را تا آخر بکشم روی سرم تا نترسم و چشمهایم را محکم فشار بدهم روی هم تا خوابم ببرد و با اینهمه باز هم کابوس می بینم . جیغ می کشم و آهسته اشک می ریزم ......

روزهای گنگ بی حوصله ، ثانیه های فاصله ، دلتنگی لعنتی .... این دلتنگی لعنتی .....

مدتی بود خلوتکده خالی شده بود از من !!! تا اینکه لارسپیوای عزیز به یه بازی دعوتم کرد ! یه بازی برای فکر کردن به  5 نفر از کسایی که دوسشون دارم و دلم می خواد چند شبانه روز کنارم باشند و باهاشون خصوصی حرف بزنم !!!!

گاهی بعضی آهنگ ها حرف دل آدم را می زنند انگار و تو پا به پایشان اشک می ریزی و دیر می فهمی کار از این حرف ها گذشته است!ترس حرف دل این روزهای من است...
ترسم از اینه که روزی من به یاد تو نباشم .....
و این ترس دارد به حقیقت می پیوندد انگار......

دوست عزیز با اسم (به چه کار آید نام ؟!!) منظورتونو نفهمیدم ! انگار این روزها بدون محاکمه ، قضاوت کردن و حکم دادن مد شده !!! نه ؟؟؟؟

دوباره نفیر دیو کشت عاشقان آزادی

یادم هست همین چند وقت پیش برای عربهایی که حتی کمکهای ما را قبول نکردند عزاداری عمومی اعلام شد !!! و حالا از سر صبح که این دروغگوی ناطق را روشن میکنی تا بوق سگ برایت دیدنیها و لبخند پخش می کند !!! نمی دانم شهادت هموطن بدست هموطن اینقدر شادمانی دارد آیا ؟؟؟؟ وقتی سکوت مردم در راهپیمایی ها اینقدر وحشت زده تان میکند که همچون نامردان از پشت خنجر می زنید و در تاریکی به رگبارشان می بندید اگر دهان باز کنند و پلشتی هاتان را به رخ تان کشند چه می کنید ؟؟؟؟ دلم گرفته است ! نه از شما ! که شما سرشتتان اینگونه است ! دست خودتان نیست ! ناپاک آفریده شده اید از ازل ! دلم از خدا گرفته ! از او که بازیچه ای به نام دین آفریده تا ناپاکی چون او هر لحظه بر آن چنگ بزند برای اثبات پاکی خود .... تا کسی ناله و زاری راه بیندازد و قساوت خویش بر گردن استکبار بیندازد ! و جاهلانی بر منبرش با نام شیر مردی چون علی زار زار بگریند ! آیا شما علی می شناسید ؟؟؟ علی همان است که مردانگی با او دنیا آمد و با او در محراب زخم خورد و با او در خاک شد ! مردانگی می دانید آیا ؟؟؟ با نام علی های و هوی گریه تان بلند شد ! که چه ؟؟؟ چرا آنگاه که تهدید کردند همه تان را به لال شدن ، صدایتان در حنجره خفه بود ؟؟؟

در این گیر و دار غمبار ، در این روزهای کسالت بار ، همین یک درد را کم داشتم انگار ... همین درد که دلم برای « تو » تنگ شده !

کسایی که شعورشون به اندازه ی فلانی هست لطفا از گذاشتن کامنت های بی ادبانه و فحش و دری وری خودداری کرده و برای گفتن این فحش ها به چاله میدان بروند !!!! خلوتکده من جایی برای لات و لوت ها ندارد ! در ضمن ما با کسی دعوایی نداریم اگر کسی با ما دعوا دارد می تواند به همان چاله میدان مذکور ( که ما در آن حضور نداریم )برود یا ترجیحا به دادگاه ( که به قول فلانی قانونمند تر است ) شکواییه ببرد !!!

اندکی صبر سحر نزدیک است ! آری ! آری ! صبر می کنیم به انتظار سحر ! اما سکوت نمی کنیم در برابر سیاهی دروغین شب که با فریب قصد ماندن دارد !

لعنت به من که احمقانه بازی می خورم ... و لعنت به تو «ها»  که پست فطرتانه بازی ام می دهی «د» !

این روزها چیزی کم است ! چیزی شبیه حسی داغ ! شبیه لحظه ای سوزنده ! شبیه دمی آرامش ! آری ، آری ... این روزها آغوشت کم است !

زندگی متنوع یعنی همین ! یک ساعت ، ساسی مانکن و چرت و پرتهای شاد و رقص ! بعد خیلی ناگهانی 360 درجه تغییر.... این بار صدای استاد شجریان ...

توی اتوبوس ، کیپ تا کیپ مسافر نشسته و ایستاده ! من و دوستم هم طبق معمول با کلی وسیله ایستادیم و با اینکه جفتمون داریم از خستگی می میریم چنان با انرژی حرف می زنیم و می خندیم که خانم میانسالی که کنارمون ایستاده ، با لبخند میگه : وقتی خنده هاتونو دیدم کلی ذوق کردم ، داشتم به بغلیم می گفتم چقدر خوبه هنوزم بین دخترای جوون کسایی هستن که غمگین و اخمو نیستن ! دوستم لبخندی می زنه و میگه : آخه ما دیدیم غم و غصه ها که تمومی نداره واسه همین خودمونو زدیم به بی عاری ! این چند ساعتی که با همیم فقط می خندیم ! منم می خندم و میگم : ما غصه ها و گریه هامونو می بریم تو رختخواب ، اونموقع هم اونقدر خسته ایم که یادمون میره اشکا و غصه ها رو ! خانومه می خنده و ما هم شوخی مسخره مونو از سر می گیریم و باز هم خنده های بلند بلند !!!!

اون صدفی که فکر می کردم توش مرواریده ، خالی خالی بود....

آخرین حلقه زنجیر هم پاره شد !!!!

چه لذت بخش است بدانی ، در این دنیا کسی هست که از داشتنت احساس غرور می کند !

دست خودم نیست،اما زنهایی که بچه هایشان را بیشتر از شوهرشان دوست دارند، دوست ندارم !!!!

نفهمیدن دلیل دوست داشته نشدن به مراتب سخت تر از دوست داشته نشدن است !

فلانی می گوید : وقتی کسی را واقعا دوست داریم دلمان می خواهد کنارمان نگهش داریم.به هر مشقتی که شده !!!! می روم توی فکر ! یادم نمی آید اینگونه خواستنت را ! حالا هی زور بزن و بگو دوستت دارم !!! من که باورم نمی شود !

فکر کن توی تاکسی ، یکی کنارت بشینه که حتی با اون فاصله ای که بینتونه بازم هرم بدنشو احساس کنی و فکر کن اون لحظه از ته دل یه آرزو کنی که کاش به جای اون .... !!!!!!! و آهی از حسرت بکشی ! و چه آرزوی محالی !

جسمی که فاحشه است ، شرف دارد به روحی که فاحشه است !!! جسم فاحشه صد بار می ارزد به روحی که در هر ثانیه یاد صدها نفر را هوس آلود ، زنده می کند !

من این روزهای پر اضطراب را که با عذاب می گذرند دوست دارم ! من آفریده شده ام برای دوست داشتن همه ی چیزهای آزار دهنده !

می گوید مراقب خارهای روی تنم باش ! نمی داند که من آنقدر زخم دارم که خارهای کوچکش را اگر باشد هم احساس نمی کنم اصلا !

من یکی ، خیلی وقت است سیزده را به در کرده ام ! دیگر نگران نحسی نیستم ! برای همین امروز را با خیال راحت خوابیدم !