گریه می کنی ... آرام و بی صدا .و من هی این ترانه قدیمی غمگین را گوش می دهم .

- «چرا به من شک می کنی ... من که منم برای تو

لبریزم از عشق تو و سرشارم از هوای تو ....»

 گریه می کنی ... در تاریکی ... و من برق اشکهایت را می بینم و ترانه را می زنم از اول.....

- «گریه نمی کنم نرو ، آه نمی کشم بشین

حرف نمی زنم بمون ، بغض نمی کنم ببین ....»

 خیال می کنی تاریکی اشکهایت را می پوشاند . و من اما حتی طعم اشکهایت را حس می کنم .

- «سفر نکن خورشیدکم ، ترک نکن منو نرو

نبودنت مرگ منه ، راهی این سفر نشو .....»

باز هم گریه می کنی . می دانم.

نمی توانی پنهانش کنی ...

آن هم در برابر کسی که هر شبش اینگونه می گذرد !!!!!!

بغضهای چشمانم تمام می شوند و آهنگ هم ..... و ترانه ی بعدی می خواند.....

- «یاور همیشه مومن ، تو بروسفر سلامت

غم من نخور که دوریت واسه من شده عادت ....» 

پ.ن .1 :می دانم !!! روز می دمد و آغاز می شود آنچه من منتظرش بودم ....

پ.ن.2 :تا آن روز شما هم می توانید ادامه ی داستانهایتان را بسازید و جاهای خالی را با

حروف نامناسب پر کنید .ما را هم با شما کاری نیست.

پ.ن.3 :از 1 و 2 که بگذریم بی هیچ بهانه ای !!!! باید بگویم همینجوری اگر بگذرد در خلوتکده 

برای همیشه بسته خواهد شد . نمی دانم چرا ... اما خلوتکده روی دلم سنگینی می کند این روزها .

پ.ن.4 :فکر کنم تمام شد .......پ.ن ها را می گویم!!!!!

آرام دمیدم ! از روی دستم غلطید و خودش را به دست بازیگرنسیم سپرد ! پرواز کرد و رفت !

به همین سادگی و دیگر باز نگشت !

پرواز کرد به سوی پنجره ات ! و دیگر بازنگشت !

می گویم ، شاید سنگین شده بود از آن همه خواهش ! از آن همه پرسش ! شاید در راه ماند !

شاید بی پاسخ ماند در کنار پنجره ات ! و شاید شرم کرد از بازگشت بی هیچ نشانی از تو !

بی هیچ خبری از تو !

حرفهایم را با خود برد تا حرفهایت را بیاورد ! اما ......

راستی تو.....

قاصدک هایم را ندیدی ؟؟؟؟؟؟

پ.ن : نمی دونید چقدر دوست داشتم جای پرین کارتون باخانمان بودم تو اون لحظه ای که

قاصدک ها رو می چسبید و پرواز می کرد !!!!

خو کرده ام دیگر با ندیدن هایت با نشنیدن هایت و با فراموشی هایت ..

خو کرده ام با گریه های گاه و بیگاه خودم

و دوست داشتن های بی پاسخ

خو کرده ام با سنگینی دلتنگی هایت ......و دلتنگی هایم!

خو کرده ام به بغض های بی اشکم !

خو کرده ام به گله نکردن هایم !

به تلنبار شدن شکایت هایم .

خو کرده ام به نگفته هایم.

تا دلگیرت نکنم از شکایت های فروخورده و ناگفته های در گلو مانده !

دیدن دلتنگی و غم تو ، دل می خواهد آخر!

من دلش را ندارم !

شهریور ماه تضاد هاست ! گرم اما سرد ! آرام اما توفنده ! لحظه ای آفتابی ، لحظه ای ابری !

مرز بین سبز و زرد ! باریکه بین رویش و پژمردن ! گاهی شاد و سرزنده ،گاهی دلگیر و ملال آور !

شهریور، ماه من است ! و من چقدر شبیه شهریورم !

این روزها بوی پاییز دیوانه ام می کند ! پاییز برای من فصل زندگی دوباره است و شهریور نقطه آغاز این زندگی !

شهریور بوی غریبی دارد و حسی آمیخته از غم و شادی ! و من مشتاقانه روزهایش را می گذرانم

به انتظار پاییز تا زندگی را شروع کنم !

شهریور، ماه من است .....و من چقدر شبیه شهریور!!!!

*من عاشق شده ام ! عاشق یک خواب ! یک رویای نیمه شب !

حالا باید بین تو و خوابم یکی را انتخاب کنم !؟!؟

پ.ن : برای همیشه گوشه ای از قلب من خانه توست آنجا به نام توست ...تو اولین کسی هستی که برای من همیشه شده ای و از یاد نرفتنی.....

کرگدن گفت:نه امکان ندارد.کرگدن ها نمی توانند دوست بشوند.

دم جنبانک گفت:اما پشت تو می خارد ، لای چین های پوستت پر از حشره های ریز است.یکی باید پشت تو را بخاراند،یکی باید حشره های پشت تو را بچیند.

کرگدن گفت: اما من نمی توانم با کسی دوست بشوم،پوست من خیلی کلفت است ،همه به من  میگویند پوست کلفت!!!!! دم جنبانک گفت:اما دوست عزیز، دوست داشتن به قلب مربوط می شود نه به پوست!

کرگدن گفت: ولی من که قلب ندارم! من فقط پوست دارم ، دم جنبانک گفت:این که امکان نداره ، همه قلب دارند کرگدن گفت:کو؟ کجاست؟ من که قلب خود را نمی بینم!

دم جنبانک گفت:خوب چون از قلبت استفاده نمی کنی، آن را نمی بینی. اما من مطمئنم که زیر این پوست کلفت یک قلب نازک داری. کرگدن گفت: نه، من قلب نازک ندارم ، من حتما یک قلب کلفت دارم! دم جنبانک گفت :نه ، تو حتما یک قلب نازک داری چون به جای این که دم جنبانک را بترسانی، به جای اینکه لگدش کنی ، به جای اینکه او را یه لقمه چپ کنی، داری با او حرف میزنی.

کرگدن گفت :خوب این یعنی چه؟ این که یک کرگدن پوست کلفت ، یک قلب نازک دارد یعنی چه؟

دم جنبانک گفت :یعنی او می تواند دوست داشته باشد، می تواند عاشق شود.کرگدن گفت: اینها که میگویی چه معنی می دهد؟دم جنبانک گفت: یعنی........بگذار روی پوست کلفت قشنگت بنشینم.......

کرگدن چیزی نگفت،یعنی داشت دنبال جمله ای مناسب می گشت.دم جنبانک پشت کرگدن نشسته بود و داشت پشتش را می خاراند داشت حشره های ریز لای چین های پوستش را بر می داشت کرگدن احساس کرد چقدر خوشش می آید اما نمی دانست از چه خوشش می آید.

کرگدن گفت :اسم این دوست داشتن است؟اسم این که من دلم می خواهد تو روی پشت من بمانی و مزاحمان کوچولوی پشتم را بخوری ؟ دم جنبانک گفت: نه، اسم این نیاز است. من دارم به تو کمک می کنم و تو از این که نیازت برطرف می شوداحساس خوبی داری اما دوست داشتن از این مهمتر است.

برای دیدن بقیه داستان به ادامه مطلب بروید.

اما فراموش کردن آدمها رو خوب بلدم .باید بعضی ها رو پاک کرد!! یه جوری که دیگه برگردوندنشون

غیر ممکن باشه !!!

آهای فلانی ها ! برای همیشه پاک شدید .از حافظه خودم و قلبم !