بر ما چه گذشت ؟؟؟ كس چه مي داند

من او شدم او خروش درياها

من بوته وحشي نيازي گرم

او زمزمه نسيم صحراها

دختر 3 ساله همسايه خطاب به من : تو دوست داري بميري؟؟؟؟

من با تعجب : مگه تو مي دوني مردن چيه خوشگلم ؟؟؟

-آره .... وقتی آدما هی می گن کمک کمک یعنی دارن می میرن گیگه !

(یه کم مکث ) مردن اينطوريه (بعد يه حركت قشنگ با دستاش انجام داد)

من با لبخند : حالا تو چي ؟تو دوست داري؟؟؟؟

-اوهوم...من دوست دارم بميرم....برم پيش خدا ....

من خيلي آهسته وبا اندوه : من هم دوست دارم بميرم اما تو مطمئني مي ريم پيش خدا ؟؟؟؟؟

من پُرم از علامت سؤال ؟؟؟؟

سؤالایی که فقط و فقط خودم می تونم جوابشو بدم.....

اما کمی وقت می خوام...... 

عينك آفتابي هم چيز خوبيه!!!!

آخه از پشتش هيچكس نمي تونه اشكي رو كه تو چشات حلقه بسته ، ببينه......

تيغ آفتاب تابستون هم خوبه !!!

چون وقتي اشكات جاري مي شن كسي نمي فهمه كه اين دلته كه از يكي سوخته ، نه چشمت از آفتاب !!!!

حقيقت تلخي ست كه اسطوره ها هميشه تراژدي بوده اند ....

دوست داشتن من و تو نيز اسطوره مي شود انگار .....

شواليه ، سرزمين را مي شناخت .دور بود ، بكر بود و فتح نشدني و دست نيافتني....! سرزمين آمدنش را فهميد و چقدر منتظر.....شواليه اما مي دانست كه سالهاست محبوبه اي ،‌ سرزمين را دوست دارد و سرزمين هم او را.... اما رفت... مي انديشيد رقيب سرسختي دارد . مي انديشيد سرزمينش فتح شده است....... باور نمي كرد كه محبوبه حتي قدم به سرزمين نگذاشته است.......و سرزمين آزرده از انديشه هاي او..... شواليه نمي دانست كه پيش از رسيدنش ، قلب سرزمين را فتح كرده است نمي دانست كه اولين و آخرين شاه سرزمين شده است ......نمي دانست ايمان سرزمين به او، به اندازه ايماني ست كه به پاكي خود دارد.......و سرزمين عاشق شواليه اش شده بود......

- دچار يعني عاشق

- و فكر كن كه چه تنهاست اگر كه ماهي كوچك

دچار آبي بيكران دريا باشد.

پ.ن : و من اين تنهايي را دوست دارم.....

چه مؤمنانه نام مرا آواز می کنی

و دلت کبوتر آشتی ست

در خون تپیده

به بام تلخ

با این همه

چه بالا چه بلند

پرواز می کنی......

سلامم را سلام کن ..... خداحافظی ام را خدا حافظی .... مهربانی ام را محبت ..... و

احساسم را احساس ....فاصله ها اینگونه کم و زیاد می شوند.....

دوستت دارم را با من بسیار بگو

دوستم داری را از من بسیار بپرس.....

تو نيازت را بر زبان نمي آوري و من كه با تمام وجود نيازت را مي فهمم

منتظر شنيدنم و اينگونه است كه تو پر مي شوي از نيازهاي نا گفته و من

پر مي شوم از سرخوردگي جواب هاي در دل مانده.......